"Krótkie, dwu- lub czterowersowe zwrotki, powszechnie znane są jako przyśpiewki.
Niegdyś natomiast miały one różne nazwy, np. w Radomskiem mówiło się „wyrywasy", w Kieleckiem - „chłopy", a w Krakowskiem, oczywiście, krakowiaki!
Wymyślano je na poczekaniu, bo ich główną cechą było komentowanie sytuacji. Najstarsi depozytariusze pieśni ludowych mówią, że więcej można było komuś wyśpiewać, niż powiedzieć w zwykłej rozmowie. Dlatego za przyśpiewki zazwyczaj się nie obrażano, ale... odśpiewywano! Powstawał dzięki temu dialog, a czasem, gdy dołączył ktoś jeszcze, grupowa rozmowa całej społeczności".